De reis naar Swaziland
“We zien veel Nederlanders hier bij deze grenspost,” zegt een bewaker. Waarom is hem niet duidelijk, maar ons wel. De weg van Barberton naar Bulumbu in Swaziland slingert een uur lang door prachtige groene bergen. Elke bocht is als een uitzichtspunt. De auto klimt langzaam omhoog, tot we niet meer hoger kunnen.
Bij de grens is het even spannend. Of we ook de huurpapieren van onze witte Hyundai hebben. Oeps, die kunnen we nergens in het handschoenenvakje vinden. “Maar ik kan wel even het verhuurbedrijf bellen,” oppert Jorien met een glimlach. “Geen probleem,” zegt de bewaker. “Ga maar door.”
Na nog geen vijfhonderd meter na de grens mag ik van Jorien het stuur overnemen. De weg is bezaait met enorme gaten. Of beter gezegd; om de gaten ligt zo nu en dan een stukje asfalt. Langzaam rijden we door het oude mijnstadje Barberton. Tegen de berg aan staan huisjes in pastelkleuren. In het centrum allemaal oude verlaten gebouwen.
We besluiten om het stadje niet te bezoeken. Ons wacht nog een 20 kilometer lange modderweg door een gebied van houtbouwers. Glibberend gaat ons witte autootje tussen de enorme eucalyptusbomen door. Een paar mannen met grote motorzagen staan langs de weg en kijken ons na. Een grijpwagen rijdt wild heen en weer met enorme palen. “Doorrijden,” gebaard een man in blauwe overal.
Een uur later bereiken we het hectische stadje Piggs Peak. Overal langs de weg kinderen. Toyota taxibusjes remmen plots af om mensen op en af te zetten. We parkeren even bij een supermarkt waar volgens het bord een ‘ATM inside’ is.
“Even wat Lilangeni pinnen,” denk ik nog, maar veel succes heb ik niet. Uit het pinapparaat hoort een bonnetje te komen met het bedrag wat ik heb betaald, en wat ik later uit de kassa van de supermarkt kan krijgen. Maar op het bonnetje staat niets, dus ook geen geld uit de kassa. Hopen dat het ook niet van mijn rekening is geschreven. Gelukkig is er een bank een paar honderd meter verderop. 1000 typ ik in – en krijg ik. Maar het is wel 1000 Rand. Ik neem mijn verlies en met nog meer Rand op zak gaan we verder.
Op naar het Milwani Wildlife Park, waar we slapen tussen de wildezwijnen, struisvogels, zebra’s, gnoe’s, nijlpaarden en krokodillen. Daar later meer over…
Prachtig, weer een verhaal, ben benieuwd naar het vervolg.
en foto’s.
xxx