Bier in Svencouver
Onbegrijpelijk dat er mensen zijn die een paar duizend euro neerleggen om in Vancouver naar een scherm in het Holland House ‘onze Sven’ te zien.
Waarom zou je in godsnaam in een grote stinkende biertent met lallende Nederlanders naar een schaatswedstrijd kijken? Niet voor de sport, dat lijkt me duidelijk. Dan had je wel langs de schaatsbaan gestaan.
Als de ‘embedded’ Bierhuis-verslaggever voor de 5000 meter vraagt of onze Sven nog kan verliezen is het antwoord natuurlijk nee. Je kan ook niet anders. Als je toegeeft dat er ook nog andere sterke schaatsers zijn, ben je een landverrader en wordt je op het schavot geplaatst en met schraal bier bekogeld.
Winnen dus, Sven! Toch waren de kenners niet zo zeker van hun zaak. Met open mond en achterlijke oranje versiersels op hun hoofd – het is tenslotte carnaval moeten sommigen hebben gedacht – kijken ze naar een scherm. Alsof het een voetbalwedstrijd is, juichend bij elke bocht. Biddend tot hogere machten dat er maar niemand sneller is. Het werkt, Sven wint.
De ontlading: ‘We Are The Champions’ klinkt het uit de dronken kelen in het Holland House. We? Sinds wanneer is schaatsen een teamsport? Waren er geen Nederlandse verliezers? Maar dat hebben die sportkenners niet meegekregen. Nee, laat mij maar gewoon op de bank zitten.
