Column: Politiekebijeenkomst-ontmaagding

Als puberjongetje sta ik daar. Knikkende benen, net iets te vroeg en geen flauw idee wat mij te wachten staat. Deze beginnende fotojournalist kreeg zijn politiekebijeenkomst-ontmaagding. Niet bij het zielige meisje, de PvdA. Ook niet met het goed gelovige CDA-meisje of de rebelerende SP-dochter. Ik mocht het doen met de degelijke GroenLinks-vrouw.

De eerste helft van onze avond leek het allemaal wel rustig te verlopen, zoals je bij GroenLinks verwacht. Het extreemste wat gebeurde was een cameraman die onhandig met zijn apparaat zwaaide. De inhoud schoot zo uit het glas over de mooie blonde vrouw. Maar ik had alles nog onder controle, bij mij geen gekkigheid.

Tussen een paar mensen door zag ik haar bruine krullen: Femke was er! Nu het moment daar was, begon ik hem toch wel een beetje te knijpen. Op de achtergrond hoorde ik nog “Femke, Femke, Femke”. Maar ik bevond mij al in een roes en wilde alleen nog maar presteren!

Jammer genoeg hadden Femke en ik weinig privacy. Alle journalisten stormde op de lijstrekker af. Ze had bijna geen oog meer voor mij. Opeens was die mevrouw van de NOS toch veel interessanter. Met veel getrek kwam ik toch uiteindelijk waar ik zijn moest. Oog in oog met Femke.